İspanyol grubu, Alonso’nun akabinde teknik yöneticilik vazifesine Real Madrid Castilla’yı çalıştıran Alvaro Arbeloa’yı getirdi. [Geçici olarak]
The Athletic, Real Madrid’de Xabi Alonso ile yaşanan süreci mercek altına aldı.
The Athletic’te “Xabi Alonso’nun taktikleri neden Real Madrid’de işe yaramadı?” başlığıyla yer alan haber şu halde:
Yakın tarih, Real Madrid teknik yöneticiliği vazifesinden yalnızca bir makûs sonuçla gönderilebileceğinizi gösteriyor.
Xabi Alonso’nun Bernabeu’ya dönüşüyle birlikte optimistlik havası hakim oldu ve birinci devrindeki performansı daha yeterli olamazdı, geçen yaz Kulüpler Dünya Kupası öncesinde misyonu devraldıktan sonra tüm turnuvalarda oynadığı birinci 20 maçın 17’sini kazandı. Madrid, Kasım ayında La Liga’da beş puan farkla başkandı.
Fakat 44 yaşındaki teknik adam, Pazar günü Suudi Arabistan’ın Cidde kentinde oynanan İspanya Harika Kupası finalinde Barcelona’ya 3-2 yenildikten sonra Pazartesi günü misyonundan ayrıldı ve yerine Real Madrid’in genç grup teknik yöneticisi (ve eski Liverpool ve Madrid kadro arkadaşı) Alvaro Arbeloa geçti.
Ligde son şampiyon Barcelona’nın yalnızca dört puan gerisinde olmasına ve Şampiyonlar Ligi’nde ilerlemek için güçlü bir pozisyonda olmasına karşın, Alonso’nun ayrılığı, durumu hakkında uzun müddettir devam eden spekülasyonların akabinde geldi. Soyunma odasında farklılıklar olduğu üzere, alanda da zorluklar vardı.
Alonso, işini titiz bir biçimde yürütür. Bu ayrıntıcı, sistem odaklı üslubu, 2023-24 döneminde Bayer Leverkusen ile Bundesliga şampiyonluğunu kazanarak Almanya’da büyük bir muvaffakiyete ulaşmasını sağlamıştı.
Gerçekte, Alonso geçen yaz misyona geldiğinden beri hiçbir şey başaramamıştı. O, fikirlerini genç bir takıma aşılamaya başlayan bir “proje yöneticisi” olarak biliniyordu, lakin İspanya’nın başşehrinde sonuçlar her vakit öncelikli olacaktır. Bu fikirleri tam olarak uygulamak için kâfi vakit olmadan takıma değişiklik yapmak neredeyse imkansızdı, fakat oyuncuların ve kulüp idaresinin memnuniyetsizliği çok ağır bastı.
Real Madrid aslında ne istiyor?
Real Madrid’in teknik yöneticilerinin ömrü siyasi faktörlere bağlıdır. Başarılı olan teknik yöneticiler, taktiksel ülkülerinin gücüyle değil, ekseriyetle üstlerinde ve altlarında bulunanları yönetebilenlerdir.
Tekrar de, Alonso’nun oyun planındaki kimi değişik ayrıntılar daha fazla incelenmeye paha. İşte Bernabeu’daki vazife mühletinin bir değerlendirmesi.
Alonso, Madrid’e geldiği andan itibaren taktik planını oluşturmaya başlamıştı. Geçen yaz Amerika Birleşik Devletleri’nde düzenlenen genişletilmiş Kulüpler Dünya Kupası sırasında fikirlerinin temellerini atmakla görevlendirilmişti.
Madrid, ağır maç takvimi öncesinde fikirlerini denemek yahut fizikî kondisyonlarını geliştirmek için gerçek bir dönem öncesi hazırlık periyodu geçiremediğinden, rekabetçi maçlar sırasında forma, diziliş ve takım konusunda denemeler yapmak onun için tek gerçekçi seçenekti.
Bunun dönem öncesi hazırlık devrinin eksikliğinden kaynaklanıp kaynaklanmadığını belirlemek sıkıntı, lakin Madrid’in sakatlıkları da işleri kolaylaştırmadı, bilhassa savunmada Antonio Rüdiger, Eder Militao, Dani Carvajal, David Alaba, Dean Huijsen, Ferland Mendy ve Trent Alexander-Arnold dönemin birinci yarısında çeşitli vakitlerde kıymetli eksiklikler oldu.
Seçim ya da şartlar nedeniyle, Alonso La Liga’da hiç değişmeyen bir takım açıklamadı ve ekipte ince ayarlamalar yaptı, bu sezon ligde şu ana kadar birinci 11’inde maç başına ortalama 3,1 değişiklik yaptı. Real Madrid, birinci on bir ve oyuncu değişiklikleri açısından La Liga’da en tutarsız ekiplerden biri olarak öne çıkıyor.
Bu tutarsızlık vakit zaman alanda da görülebiliyordu. Alonso, kısa periyodik teknik yöneticilik vazifesinde, en yeterli oyuncularını en âlâ durumlarda oynatmak ve tıpkı vakitte top hakimiyetinde ve top kaybında da işe yarayan bir sistem sürdürmek için çeşitli dizilişler ve formasyonlar denedi.
Madrid, oyun kurma kademesinde, topun ilerlemesine ve dolanımına yardımcı olmak için çoklukla duruma nazaran üçlü savunma dizilişi oluşturdu. Bu, bilhassa savunma sınırında çok az oyuncunun sahip olduğu pas menziline sahip Huijsen ve Alexander-Arnold’un yokluğunda geçerliydi.
Stoperler ayrılır ve orta saha oyuncusu Aurielien Tchouameni savunma çizgisine inerek 3-2-5 yahut 3-4(box)-3 dizilişi oluştururdu. Bu diziliş, Alonso’nun 2023-24 döneminde Bayer Leverkusen’de Bundesliga’yı kazanan yenilmez kadrosunda kullandığı dizilişe benziyordu.
Alaves maçında, Kylian Mbappe ve Rodrygo, Vinicius Junior’un gerisinde durumsal 10 numara olarak içeriye yanlışsız kayıyor, fakat genel yapıdan prensip açıkça anlaşılıyor.
Bu dönem boyunca Madrid’in oyun kurma biçimleri akıcıydı ve bu da rakiplerine farklı sorular sormalarına imkan tanıdı. Örneğin, Tchouameni de topa ulaşmak için sol yarı alana çekilecek ve önünde biraz farklı yapılar olacak — Athletic Bilbao karşısında daha çok 3-5-2, Real Betis karşısında ise düz bir 3-4-3 hali.
Bu dönemin en değerli farklılıklarından biri, Alonso’nun sisteminde sağ kanattan tempo belirleyen orta saha oyuncusuna kaydırılan Arda Güler’in rolü oldu.
20 yaşındaki Türk ulusal oyuncu, rakibin presini kırmak için gerekli yaratıcılık ve teknik maharetlere sahip, fakat durum anlayışındaki eksiklikleri riskler doğurabilir. Tıpkı şey Madrid’in orta saha oyuncularının her biri için de söylenebilir. İleriye çıkma yahut kanatlara kayma eğilimleri, orta sahayı boşaltarak rakibin orta alanda yararlanabileceği boşluklar yaratabilir.
Arda Güler, Alonso’nun gelişinden faydalanırken, teknik yöneticinin Jude Bellingham, Vinicius Jr yahut her vakit özverili Federico Valverde üzere kilit oyuncularından en âlâ biçimde yararlanamadığı hissi vardı. Her iki ceza alanındaki yıldız kalitesi vakit zaman Madrid’i kurtardı, fakat hamledeki dinamik tam olarak oturmadı.
Mbappe ve Vinicius Jr, bu dönem orta ve geniş konumlar ortasında dönüşümlü olarak oynayarak daha uyumlu bir ikili oldular, fakat daima sol kanattan yapılan hamleler, rakip grubun analistlerinin savunmada nereye odaklanmaları gerektiğini açıkça ortaya koyuyor.
Franco Mastantuono, Rodrygo, Brahim Diaz ve Valverde’nin dönüşümlü olarak oynadığı sağ kanat, birebir hamle gücünü sunamadı ve Alonso, Madrid’i son dönemlerde bariz olan ataktaki dengesizliğinden kurtaramadı.
Mbappe üzere dünya çapında bir tehdit varken, bu dengesizlik tahminen kabul edilebilir.
18 lig maçında 18 gol atması, Fransız ulusal oyuncunun bu dönem ne kadar formda olduğunu gösteriyor. Real Mallorca’dan Vedat Muriqi, Mbappe’nin %42’lik hissesinden daha yüksek bir hisseyle kadrosunun attığı toplam gol sayısında birinci sırada yer alıyor.
Yeniden de, tek bir oyuncuya bu kadar büyük bir yük binmesi, doğal olarak grubun genel dinamikleri hakkında soruların ortaya çıkmasına neden oluyor. Mbappe’nin golcü kimliği olumsuz olarak görülmemeli, lakin golleri kadro seviyesinde genel hamle istikrarının bozulması değerine geliyorsa, bu durum Madrid’in atak gücünü etkisiz hale getirmeyi kolaylaştırabilir.
Bu durumda Madrid’in topu elinde tutamama sorunu da gündeme geliyor.
Alonso, Kulüpler Dünya Kupası öncesinde düzenlediği basın toplantısında, “Benim için açık olan bir şey var, o da hepimizin savunma yapması gerektiği. 11 oyuncunun tamamı savunmaya katılmalı” dedi.
“Bir ortaya gelip nasıl baskı yapacaklarını bilmeleri gerekiyor. Bu olmadan çok sıkıntı olacak ve bu yüzden hepimiz dahil oluyoruz. Vini Jr, Bellingham, Valverde, Mbappe, forvetler, savunma da baskı yapmalı. Ne kadar yakın olursak, mesafelerimiz o kadar âlâ olur. Birinci söylediğim şey, boşlukları ve atak ve savunma biçimimizi güzelleştirmeliyiz.”
Kadro seviyesinde, Madrid’in sahanın üst kısmında topu geri kazanma maharetinde toplu bir gelişme oldu. 90 dakikada hamle üçgeninde kazandıkları 5,4 top, yalnızca Athletic Bilbao tarafından geçildi, geçen dönem 90 dakikada 3,8’den değerli ölçüde artış gösterdi.
30 Kasım’da Girona ile 1-1 berabere kaldıkları maçta görüldüğü üzere, Alonso’nun ekibi pres yaparken adam adama uygun oynuyor, yalnızca topu geri kazanmakla kalmıyor, bunu bir hamle aracı olarak da kullanıyor. Bu dönem La Liga’da Madrid’in 41’inden daha fazla şutla sonuçlanan yüksek top kaybı yaşayan diğer bir ekip yok.
Yüksek pres yapmadığında Madrid, Carlo Ancelotti periyoduna misal bir 4-4-2 dizilişine geçiyor ve Mbappe ile Vinicius Jr, savunma yapısının en üstünde yer alıyor.
Birinci işaretler, her ikisinin de savunma vazifelerini yerine getirmek için daha fazla gayret gösterdiğini gösteriyordu, lakin dönem ilerledikçe topu geri kazanma yoğunluğu azaldı. Geçen dönemin makûs alışkanlıkları tekrar ortaya çıktı ve rakibin ataklarını kaynağında kesmek için topa çok az baskı uygulandı.
Bunun bir örneği, 14 Aralık’ta Alaves’e karşı 2-1 kazanılan maçta görüldü. Orta saha oyuncusu Antonio Blanco, etrafında hiçbir Madrid oyuncusu olmadan topu aldı ve savunma çizgisinin üzerinden uzun bir pas attı. Alaves bu kolay konumdan golü buldu.
Forvet Gonzalo Garcia, 21 yaşındaki bir oyuncunun coşkusuna yakışır bir formda topu kaybetmediğinde azim göstermiştir, lakin az mühlet alması nedeniyle bu, dönem boyunca yerleşik bir model haline gelmemiştir. Gonzalo, Mbappe’nin hastalık nedeniyle kaçırdığı Kulüpler Dünya Kupası’nda sürpriz bir halde gol hükümdarı olduktan sonra, Ocak ayı başında nadiren birinci on birde yer aldığı Real Betis maçında kusursuz bir hat-trick yapmıştır.
Vinicius Jr ve Mbappe, Real Madrid’in kontra ataklarına hazırlıklı olmak için yüksekte kalmanın daha uygun olduğunu savunabilirler, lakin forvet sınırındaki yoğunluk eksikliği çoklukla alanda daha derin bir tesir yaratır ve kadro arkadaşlarının rakibe karşı büyük atılımlar yapması gerekir, lakin bunu başaramazlar.
Agresiflik, Ancelotti idaresindeki Madrid kadrosunun en kıymetli özelliğiydi, lakin topun denetiminde yahut denetiminde olmayan durumlarda kompaktlık eksikliği sorun yaratabilir. Ferdi kalite birden fazla vakit üstün gelir, lakin bu dönem Madrid’in müthiş derecede savunmasız göründüğü durumlar da oldu. Alonso, dönemin başında bu olumsuz eğilimi durdurmak için efor sarf etti.
Buraya nasıl geldik?
Tekrar de Alonso, her iki kadronun 90 dakikada beklenen gol farkını (yaratılan ve yenilen fırsatların farkını gösteren) incelediğinde, bu sürecin Madrid’de işe yaradığını belirtmekte haklıdır.
Bu, genellikle takımların lig tablosunda hak ettikleri yeri gösteren düzgün bir göstergedir. Madrid, maç başına bir gol farkla rakiplerini geride bırakarak La Liga’da en yüksek sayıları elde etmiştir.
Bu performans bir dönem boyunca devam etseydi, sürecin kupa ile sonuçlanacağını gösterebilirdi (garanti etmezdi). Alonso için ne yazık ki, bunu artık asla bilemeyeceğiz.
